Fado na liście UNESCO

Fado – melancholijne pieśni Portugalii, najbardziej tradycyjny gatunek muzyki tego kraju, dodano w niedzielę do listy UNESCO. Uznano je za niematerialne światowe dziedzictwo kulturowe.

Według UNESCO, dziedzictwo niematerialne obejmuje tradycje i umiejętności przekazywane w ramach kultur.

Portugalia | Fado – tradycyjne portugalskie pieśni dołączyły do listy Światowego Dziedzictwa UNESCO (Old Portuguese Tiles : O Fado by Pedro Ribeiro Simões na licencji CC BY 2.0)

Komitet ekspertów UNESCO podczas spotkania na wyspie Bali w Indonezji, jednogłośnie uznał fado za “przykład dobrych praktyk”. Już w zeszłym roku portugalski parlament poparł inicjatywę do promowania muzyki fado jako Światowego Dobra Kultury. Przedstawiciele z Lizbony złożyli swój wniosek do UNESCO w lipcu 2010 roku.

W 2009 roku były burmistrz Lizbony Pedro Santana Lopes uznał, że fado powinno być traktowane jako dziedzictwo kulturowe. Inicjatywa ta została następnie poparta i rozpowszechniona przez śpiewaków fado – Marizę i Carlosa do Carmo .

Fado było jednym z osiemdziesięciu kandydatów do zaszczytnego miejsca w szeregach UNESCO. Oprócz Portugalii rywalizowały ze sobą m. in. Kolumbia (wiedza o jaguarach posiadana przez rdzennych mieszkańców Yurupari), Meksyk (Mariachi, jako tradycyjny styl muzyczny), Cypr (muzyka i taniec Tsiattista) i Czechy (królewska parada koni Moraw).

Portugalia | Królowa fado – Mariza (Ano de Portugal no Brasil by Secretaria Especial da Cultura do Ministério da Cidadania na licencji CC BY 2.0)

Komitetowi UNESCO, który podjął decyzję, przewodniczył ambasador Indonezji w UNESCO, Aman Wirakartakusumah. Komisja składała się z 24 krajów, m. in.: Hiszpanii, Kenii, Japonii i Wenezueli.

Pochodzenie fado nie jest bliżej określone. Historycy uważają, że jest to wielokulturowa mieszanka piosenek portugalskich stęsknionych żeglarzy, pieśni afrykańskich niewolników i starożytnych ballad mauretańskich.

Przeczytaj także: Fado – dźwięki smutku i tęsknoty