Fado – dźwięki smutku i tęsknoty

Fado jest tradycyjną, portugalską pieśnią ludową śpiewaną przy akompaniamencie dwóch gitar. Okres jej popularyzacji przypada na przełom XVIII i XIX w.

Portugalia | Fado - obraz autostwa José Malhoa

Rodowód pieśni nie jest do końca znany, ale istnieje kilka hipotez na temat jej powstania. Jedna z nich mówi, iż fado zrodziło się z rytualnych, pełnych tęsknoty śpiewów murzyńskich niewolników z Brazylii, inna doszukuje się korzeni pieśni w smutnej muzyce biednych potomków muzułmańskich, jeszcze inna specyficzną frazę fado tłumaczy nie jako szloch, lecz jako szum fal, wskazując tym samym na rodowód żeglarski.

Najczęściej pojawiającymi się w wersach tej niezwykłej pieśni wyrazami są: saudade (tęsknota), tristeza (smutek) i amor (miłość), łatwo zatem domyślić się w jakim nastroju utrzymane są jej rytmy.

Portugalia | Fado na ulicach Lizbony (by sandro petri na licencji FreeImages)

Istniej bardzo romantyczna, studencka odmiana fado, której kolebką jest Coimbra. Wedle tradycji, uczniowie tamtejszych uniwersytetów zbierają się wieczorami na placu Starego Miasta i odziani w czarne peleryny śpiewają o swoich mniej lub bardziej szczęśliwych miłościach i mniej lub bardziej łaskawych damach serc.